Ludowe wierzenia słowiańskie - Strzygoń

Ludowe wierzenia słowiańskie - Strzygoń

Maria Kozioł
definicja kognitywna

STRZYGOŃ

1. (kategoria nadrzędna) S jest to złe, jest to straszydło

2. (wygląd) podobny do strzygi, upiora, amory; ma:

podwójne zęby

blade lico

sine znaki na plecach

krew za paznokciami

zamknięte oczy

[...]

3. (cechy) jest milczący, złośliwy, natrętny

4. (działania) wstaje z trumny o północy

błąka się po świecie

kradnie nocą jabłka w sadzie

gryzie zjada świece woskowe z ołtarza

straszy, dusi, bije, gryzie, zjada ludzi

5. (czas działania) pojawia się nocą, o północy

6. (miejsce działania) przebywa w trumnie, w grobie, pod ziemią;

działa:

w kościele, w sadzie, w domu, w stodole

7. (pochodzenie) S-em staje się po śmierci człowiek, który urodził się z dwoma duchami, ale na chrzcie dostał tylko jedno imię

8. (sposoby unieszkodliwiania S-a) Żeby S przestał straszyć należy: obrócić trupa plecami do góry, albo: uciąć mu głowę i włożyć między nogi, albo: wbić mu gwóźdź do głowy, albo: wsunąć mu pod język kartkę z imieniem Jezus, albo: dać na mszę.

 

 

Artykuł hasłowy opracowany na podstawie opowiadań gwarowych i tekstów etnograficznych referujących wierzenia ludowe.

Dla Słownika etnolingwistycznego przygotowała Maria Kozioł (UMCS, Lublin). Miał się ukazać w Etnolingwistyka II. (Chyba w latach 80.).


Bottom